Flying Blue?

Voor mijn werk zit ik vrij regelmatig in het vliegtuig. En daarbij heb ik geen echte voorkeur voor een bepaalde maatschappij. Het moet wel een betrouwbare maatschappij zijn en niet een of ander 2e rangs vervoerder.

De KLM is bij mij geen direct logische keuze. Ze zijn meestal vrij prijzig en de service is ook niet van dien aard dat ze er met kop en schouders bovenuit springen. Maar ik heb geen hekel aan ze en wanneer ze concurrerend zijn of de best passende vlucht hebben dan ga ik ze zeker niet uit de weg.

Er is bij mij dus weinig klant loyaliteit aan de KLM.

Om klanten zoals ik aan zich te binden tracht Air France KLM mij te paaien met de Flying Blue kaart om air miles te sparen. Nu komen er binnen kort weer een aantal vluchten aan waarvan 1 zeker via de KLM.

Dus ik denk, invullen die kaart. Altijd leuk een extraatje.

Alles ging vrij snel en gemakkelijk via internet. Ok, een kopie van mijn kaart afdrukken ging niet want er ontstond een probleem met de pagina maar ik geloof direct dat dat aan mijn gare computer kan liggen. Dat was echt niet iets wat met een beetje knip en plak werk te verhelpen is.

Ook kon ik keurig keurig de folder downloaden over het gebruik van mijn nieuwe kaart.
Deze wist mij te vertellen dat ik tot wel 6 maanden met terug werkende kracht airmiles kon claimen. Mooi, best een lange vlucht gemaakt een paar maanden geleden dus dat komt goed uit.

Maar dan gebeurt het!

Ik moet niet alleen mijn vlucht gegevens invullen maar ze vragen ook nog naar het nummer van mijn ticket!

Pardon?

Ik heb geen archief waar ik al mijn oude tickets in bewaar. Wat is dit voor onzin? De KLM bewaart die gegevens toch? Dat moet wel, anders hebben ze mijn ticket nummer ook niet nodig om te kunnen controleren of ik geen fantasie nummer op geef.

De KLM had mij een fantastische ervaring kunnen geven door mijn punten direct bij te schrijven. We hadden misschien wel vrienden voor het leven kunnen worden.

Maar nee, in plaats daarvan laten ze mij een blauwtje lopen. Vraag jezelf eens af, waar laat jij je klanten afhaken?

Bloggen doe je zo

Het Bloggen heeft een enorme vlucht genomen. Het lijkt er zelfs op dat het bloggen nu al zijn hoogtepunt heeft gehad.  Twitteren is nu helemaal in. 

Twitteren is eigenlijk niet veel anders dan bloggen alleen ben je per bericht beperkt tot een zeer beperkt aantal leestekens waardoor je berichten heel kort moeten zijn.

En toch zijn er nog heel veel mogelijkheden om het bloggen optimaal te gebruiken.

Globaal kan je het bloggen ruwweg indelen in 3 soorten.

Allereerst is er natuurlijk het persoonlijke bloggen. Daar is dit Blog bijvoorbeeld een goed voorbeeld van. Een individu geeft zijn of haar mening over een bepaald onderwerp geheel op eigen verantwoordelijkheid en gebruikmakend van het recht op vrije meningsuiting. Hij of zij vindt het leuk om kennis te delen met een ieder die daar interesse in heeft.

Daarnaast zijn er blogs die het mogelijk maken om vrienden, familie of clubgenoten op de hoogte te houden van allerlei nieuwtjes, foto's, wetenswaardigheden of agenda punten.

Een dergelijk Blog wordt dan ook wel eens een Bulletinboard of prikbord  genoemd.

En dan zijn er nog blog's die geheel in het teken staan van een bedrijf of organisatie.

Een eigen blog is een ideaal middel om klanten en prospects op de hoogte te houden van je laatste projecten en nieuwtjes.

Een aantal blog providers geven bovendien de mogelijkheid om presentaties, foto's en filmpjes in uw blog te plaatsen. Zo kunt u een geheel multimediale plaats op het internet maken die ook nog eens doorgelinkt kan worden naar uw eigen website. 

Wanneer u bovendien regelmatig nieuwe content op uw blog plaatst, dan kan uw Google ranking leuk oplopen.

En wanneer u uw email lijst van al uw klanten en prospects een berichtje stuurt waarin u hen op de hoogte brengt van uw nieuws op uw blog dan zal een deel van hen daar zeker gaan kijken en heeft u weer een contact moment om uw bedrijf of instelling onder de aandacht te brengen.

En wanneer u een goed statistisch analyse programma op de achtergrond heeft draaien dat analyseert wie waar en hoe men op uw blog is gekomen, dan kunt u door die gegevens te vergelijken met uw eigen n.a.w.  gegevens precies zien wie er daadwerkelijk naar uw blog heeft gekeken.

Overheid moet ook verkopen

Gisteravond hebben ik mogen deelnemen aan een inspraak ronde van mijn gemeente.
Bijzonder betrokken mensen en ik moet eerlijk zeggen dat ik er veel van heb geleerd.

Een van de onderwerpen was hoe om te gaan met de komst van Maasvlakte 2.

Tijdens de discussies gaf een van de deelnemers aan dat zij het best interessant zou vinden om rondleidingen te krijgen op de Maasvlakte om te zien wat daar nu eigenlijk allemaal gebeurt.

Ik moet zeggen naar mijn mening een zeer interessant idee.

Daar zouden overheden meer mee moeten doen. Megaprojecten zoals de Maasvlakte en de Betuwelijn zijn projecten die kwa populariteit vaak geen breed gedragen draagvlak hebben in de samenleving. Zou het niet mooi zijn dat het voor de burger veel meer aantrekkelijk wordt gemaakt om juist naar die projecten toe te gaan?

Zo werd er geopperd om een formule 1 circuit te integreren in het wegennet van de 2e Maasvlakte. Lijkt mij een brilliant idee! Kunnen ze in Zandvoort ook weer rustig slapen.

Zelf leek het mij leuk om een bezoekerscentrum neer te zetten vergelijkbaar met dat van Neeltje Jans. Als er iets is waar Holland trots op is dan is dat wel onze nationale specialiteit van het baggeren en het maken van nieuw land op zee. De Maasvlakte 1 en 2 zijn van daar enorm mooie en reusachtige voorbeelden van. Daar kan men in Dubai met hun Palm eilanden alleen maar van dromen.

Het moet toch mogelijk zijn om tegenover Hoek van Holland een thema park te bouwen dat juist dat onderdeel van Nederland helemaal neerzet in al zijn facetten? En op die manier worden Mega projecten niet alleen maar functioneel, maar ook nog leuk om naar toe te gaan.

Moodz. Lekker zeg!

Herman den Blijker is weer gestart met een nieuwe serie van “Mijn tent is top” op de dinsdagavond. Startende horeca ondernemers uit het hele land strijden door het vervullen van opdrachten en het maken van winst om een geweldige prijs. 

Hun start kapitaal terugverdienen.

In de laatste aflevering kregen de deelnemers de opdracht om op een ludieke wijze voor hun belangrijke mensen uit te nodigen om in hun restaurant te komen eten.

George en Geoffrey van Moodz in Delft zijn wat mij betreft de winnaars van deze ronde. Ze hebben samen een enorm reclame offensief op de stad losgelaten. 

Van student tot trein reiziger en van bioscoop bezoeker tot de leden van de lokale ondernemers groep, werkelijk iedereen is belangrijk in Moodz.

Als klap op de vuurpijl hadden de heren een tuktuk geregeld om bij wijze van een openingsstunt hun gasten de mogelijkheid te bieden om gratis naar huis gebracht te worden. Werkelijk geniaal. Zo wordt Moodz een beleving waar de gasten van die avond nog heel lang over na zullen praten. En dat is een geweldig investering.

En dan die slogan. “Moodz. Lekker zeg!” Kort, krachtig en ‘too the point’.

Nu maar hopen dat de bediening en het eten net zo veel belovend is.

KPN service nummer bij verlies van je mobiele telefoon

Daar sta je dan.

Je komt tot de ontdekking dat je dierbare mobieltje niet langer in je bezit is. Weg, pleite, foetsie!

Het eerste waar je dan aan denkt is om zo snel als mogelijk je sim kaart te laten blokkeren omdat de spookbeelden van een enorme telefoonrekening je grote angst aanjagen.

Dat over kwam mij dus gisteren.

Gelukkig heb ik ooit een visitekaartje van een financieel adviseur gekregen die op de achterkant van zijn kaartje diverse handige telefoonnummers heeft geprint die je kunt bellen bij diverse noodsituaties.

En daar stond inderdaad ook het nummer van KPN op vermeld. Dus bij aankomst op mijn bestemming heb ik direct naar dit nummer gebeld.

Ik kreeg een bandje te horen waarop werd verteld dat ik een ander nummer moet bellen omdat dit oude nummer niet meer werd gebruikt. Nu zou je denken dat de grootste telefoon provider van Nederland je wel even kan doorschakelen, maar dat gebeurde niet.

Op het nieuwe nummer werd ik, uiteraard zou je bijna zeggen, verbonden met een enorm keuze menu. En na 3-4 keer de toets van mijn keuze te hebben ingedrukt werd mij gevraagd mijn nummer in te toetsen van mijn verloren telefoon. Ja, gelukt. Eindelijk een echt mens aan de telefoon. "Mijnheer wat is uw telefoonnummer?'...........

Daar zakt je broek toch van af! Het bedrijf op het gebied van "sluit je aan" is zelf helaas zelf nog niet helemaal aangesloten. Wat is dit?

Maar goed, de dame aan de telefoon gaf mij gelukkig prima antwoord en regelde alles verder keurig.

En voor iedereen die ooit zijn mobieltje kwijtraakt door diefstal of verlies, het nummer van KPN dat je dan moet bellen is volgens de website van KPN zelf:

Tijdens de openingstijden:
Telefoonnummer: 1200 vanaf uw mobiele aansluiting (beetje lastig!)
Telefoonnummer: 06 1200 1200 vanaf uw vaste aansluiting
Telefoonnummer: +31 61200 1200 vanuit het buitenland Bij verlies of diefstal belt u buiten de openingstijden met het nummer 0800-0106

Begrijp jij het nog?

Is 1 nummer voor alle ellende nu echt teveel gevraagd?

Kort maar krachtig. Wim & Alex Schretzmeijer

Ze zijn er nog!

Van die echte familie bedrijven waar je nog voor je plezier naar toe gaat.

Mijn kapsel is niet erg moeilijk meer om te knippen, maar het beetje dat er nog op staat kan toch behoorlijk groeien. Mijn vorige kapper was absoluut goed, maar werd wel steeds duurder. En op een gegeven moment zoveel duurder dat ik het niet leuk meer vond en op zoek ben gegaan naar een nieuwe.

Wim en Alex Schretzmeijer, vader en zoon, runnen te samen twee kapperszaken in Rotterdam Spangen en in Schiedam. Elke donderdag wisselen ze van zaak en bedienen zo hun eigen klanten in de zaak van de ander.

Nu wilde het geval dat Alex op nog geen 100 meter van mijn oude huis gevestigd is. En na mijn eerste kennismaking ben ik er nooit meer weg gegaan.

Beide zaken zijn absoluut geen strakke, trendy en dure kapsalons zoals je ze tegenwoordig in veel steden kunt vinden. Maar de koffie en thee zijn er goed en als je geluk hebt dan is er ook nog een koekje.

Maar 1 ding is altijd in orde. Het is er oergezellig en er wordt heel wat gelachen. De halve buurt valt er binnen. Al was het alleen maar om een bak koffie te drinken en een praatje te maken. Het lijkt er soms wel een ouderwets buurthuis.

Ik woon nu al ruim een jaar niet meer in de buurt. Maar ik rij er nog steeds met veel plezier voor om. Authenticiteit loont. Ga zo door heren!

Beurssnoepjes

Ik ben net terug uit Italië waar mijn collega en ik drie dagen een beurs hebben gedraaid.

Wat mij opviel is de enorme hoeveelheid snoep en eten die standhouders daar op hun stand hebben staan om voorbijgangers mee te lokken. In Nederland was het mij ook wel eens opgevallen maar in Italië is het wel heel veel.

Wat ik mij echt sterk afvraag is wat standhouders met al die snoepjes, chocolade en wat niet meer willen bereiken. Dat je je gasten op je stand wat wilt aanbieden kan ik mij goed voorstellen. Maar doe dat met echt iets smakelijks.

Ik vraag mij werkelijk af wat de achterliggende gedachten van al die zoetigheid is.

Is iedereen die een snoepje pakt een potentiële klant en spring je daar dan bovenop? Of denk je dat iedereen die van jouw pepermuntjes heeft gegeten eenmaal thuisgekomen nog steeds jouw producten op het netvlies heeft staan?

Je kunt natuurlijk een mooi papiertje laten drukken waar jouw logo op staat maar die is binnen no time in de vuilnisbak verdwenen dus dat lijkt mij ook niet zo zinvol.

Wanneer je als bedrijf iets lekkers aanbiedt wat uit jouw land of regio komt dan kan ik dat nog enigszins begrijpen. Maar het zo maar neerzetten van etenswaar, werkelijk, ik begrijp het niet. Wellicht dat ik iets zeer voor de hand liggend over het hoofd zie.

Is er iemand die mij het misschien kan uit leggen?

De enige echte!

Omdat we een nieuwe Spaanse klant hebben binnen gehaald, gaan we binnen kort met het hele team uit eten bij een tappas restaurant. Nu is het zo dat ik samen met Dennis, onze binnendienst man, een enorme voorliefde heb voor goed eten. We houden elkaar op de hoogte van de beste nieuwe eettentjes die we ieder hebben ontdekt. Ik keek er dan ook niet van op dat hij ook een geweldig tappas restaurant wist te vinden.

Tijdens een wandeling door Rotterdam kwam ik ook langs een tappas restaurant.

Het is altijd wel frappant hoe je opeens allerlei zaken opmerkt wanneer je met een bepaald onderwerp bezig bent die je voorheen gewoon niet zag. Koop maar eens een nieuwe auto en opeens lijkt het wel of iedereen in die auto rijdt. Terwijl je diezelfde auto vrijwel nooit zag op de weg.

Maar goed, terug naar dat tappas restaurant.

Op de ramen is met grote plakletters de volgende tekst aangebracht:

“Het enige echte tappas restaurant in Rotterdam.” met daar achter geplakt: (Nog steeds)

Er is dus geld uitgegeven aan stickers op de ramen om aan te geven dat je hier naar binnen moet gaan om lekker te eten omdat dit het enige “echte” tappas restaurant is. Er zijn heel wat meer tappas restaurant in Rotterdam maar die zijn dus niet echt volgens de eigenaar van dit restaurant.

Nou heb ik een vraag voor u. Wat is echt?

Staat daar een kok met alleen een Spaans paspoort achter het fornuis? Wordt het eten dat er geserveerd wordt dagelijks vanuit Spanje direct ingevlogen? Het gebouw komt in ieder geval niet uit Spanje want het zit midden in het centrum van Rotterdam in een winkel/woning complex uit de jaren 50 schat ik zo. Dus wat is er echt aan?

En als het we het zouden kunnen omschrijven wat echt is, waarom zouden we er dan moeten gaan eten?

De pizza is door de Italianen naar Nederland gebracht. Maar tegenwoordig is het merendeel van de pizza bakkers allang geen Italiaan meer. En zeg nou niet dat die pizza’s niet lekker zijn.

Er zijn heel wat Nederlandse bistro’s die de Franse keuken als basis hebben. En je kan daar behoorlijk lekker eten. Maar zijn die echt? Ik weet het niet zeker maar ik denk van niet.

Bovendien heb ik zo nu en dan zeker niet lekker gegeten bij echte chinezen.

Waarom heeft de goede man zich niet beter weten te onderscheiden?, vroeg ik mij af tijdens het voorbij wandelen. Waarom niet gewoon zeggen: de “lekkerste” tappas of "grootste keuze" van Rotterdam en omstreken. Dan zou ik op z’n minst een keer naar binnen willen om te weten of ik dat ook waar vind.

En als ik er dan heerlijk zou hebben gegeten, waar ik zeker niet aan twijfel, dan zou ik dat zeker doorvertellen.

In ieder geval aan Dennis. En die heeft veel vrienden die ook van lekker eten houden.