Beurs pauze.

Ik blijf mij er over verbazen.

Twee weken gelden was ik deelnemer aan de Nationale Marketing dag in Nieuwegein. Een bijzonder leuke dag met veel afwisselende sprekers en onderwerpen. Tussen de verschillende seminars door en gedurende de pauze was het voor de deelnemers mogelijk om een aantal stands te bezoeken in de beurshal.

Misschien ben ik wel een beetje fanatiek, maar ik blijf mij verbazen over hoe standpersoneel om gaat met hun dure vierkante meters.

Kijk, dat je tussen de middag iets wilt eten omdat je anders om komt van de honger, dat kan ik mij voorstellen. Maar dat je dat doet tijdens de pauze van de mensen die de seminars volgen vind ik echt ongelofelijk.

Het programma is bekend en de tijdstippen van de pauzes idem dito.

Zorg er dan voor dat je helemaal klaar staat om in die pauze iedereen te woord te kunnen staan en jouw product onder de aandacht te brengen. En geloof me, dat gaat echt veel beter zonder een mond vol brood.

boekenmarkt en rommelmarkt voor het goede doel.

Afgelopen weekend was er een boekenmarkt en een rommelmarkt voor de beide kerken in ons dorp.

Nu wil het geval dat ik een enorme liefhebber ben van boeken. U kunt zich voorstellen dat ik er dan ook erg naar uit keek om de boekenmarkt te gaan bezoeken.

De ruimte stond vol met tafels en een lang rij dubbelzijdige boekenrekken met daarin heel veel boeken. Veel oude boeken en weinig nieuws. Na binnenkomst was het mij vrijwel direct duidelijk. "Dit wordt niets!"

De prijzen stonden keurig voorin de boeken vermeld. Maar de prijzen waren in mijn ogen veel te hoog! Er was gekozen voor prijzen die vergelijkbaar zijn met die van een tweedehands boekenwinkel. Door daar voor te kiezen loop je echt omzet mis.

Ik had een budget van honderd euro op zak om mij lekker uit te leven. Maar ze zijn in mijn zak gebleven. Wanneer ik een tweedehands boekenwinkel binnen ga dan verwacht ik een bepaals prijsnivo. En dat verwachtingspatroon ligt lager bij een boekenmarkt voor de kerk of welke vereniging dan ook.

Naast boeken lagen er ook wat spelletjes en een plastic bouwpakket van de Bismarck. Het werd mij vrij duidelijk hoe de prijzen waren vastgesteld toen ik het volgende gesprek opving van een van de organisatoren. "Er werd net € 2,-- geboden voor dat bouwpakket. Maar als je op het internet kijkt dan weet je dat die veel meer waard is."

Dat kan wel zo wezen, maar als ik op het internet op zoek ga naar een dergelijk model dan ben ik vrijwel zeker bereid om meer te betalen dan dat ik spontaan ergens tegen aan loop en denk, "goh, leuk ding. Laat ik eens kijken of het een leuk prijsje heeft, dan neem ik het mee."

Je kan natuurlijk nee zeggen tegen de bieder of een betere prijs bedingen. Maar het feit was wel dat de koper geen geld uit zijn zak in de kassa van de kerk heeft gestort. En daar was het toch om te doen!

Op boekenmarkten en rommelmarkten loont het om je prijzen niet al te hoog in te zetten.

Natuurlijk kan je er op gokken dat precies de juiste koper binnen loopt voor dat specifieke boek.

Maar mijn voorkeur zou toch echt uitgaan naar lagere prijzen zodat aan het einde van de markt de hele voorraad weg is en de kas gevuld.

Beurssnoepjes

Ik ben net terug uit Italië waar mijn collega en ik drie dagen een beurs hebben gedraaid.

Wat mij opviel is de enorme hoeveelheid snoep en eten die standhouders daar op hun stand hebben staan om voorbijgangers mee te lokken. In Nederland was het mij ook wel eens opgevallen maar in Italië is het wel heel veel.

Wat ik mij echt sterk afvraag is wat standhouders met al die snoepjes, chocolade en wat niet meer willen bereiken. Dat je je gasten op je stand wat wilt aanbieden kan ik mij goed voorstellen. Maar doe dat met echt iets smakelijks.

Ik vraag mij werkelijk af wat de achterliggende gedachten van al die zoetigheid is.

Is iedereen die een snoepje pakt een potentiële klant en spring je daar dan bovenop? Of denk je dat iedereen die van jouw pepermuntjes heeft gegeten eenmaal thuisgekomen nog steeds jouw producten op het netvlies heeft staan?

Je kunt natuurlijk een mooi papiertje laten drukken waar jouw logo op staat maar die is binnen no time in de vuilnisbak verdwenen dus dat lijkt mij ook niet zo zinvol.

Wanneer je als bedrijf iets lekkers aanbiedt wat uit jouw land of regio komt dan kan ik dat nog enigszins begrijpen. Maar het zo maar neerzetten van etenswaar, werkelijk, ik begrijp het niet. Wellicht dat ik iets zeer voor de hand liggend over het hoofd zie.

Is er iemand die mij het misschien kan uit leggen?